Νεφέλαι

λέγειν γενήσει τρῖμμα κρόταλον παιπάλη.

ἀλλ' ἔχ' ἀτρεμί.

μὰ τὸν Δί' οὐ ψεύσει γέ με:

καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

εὐφημεῖν χρὴ τὸν πρεσβύτην καὶ τῆς εὐχῆς ἐπακούειν.

ὦ δέσποτ' ἄναξ ἀμέτρητ' Ἀήρ, ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον,

λαμπρός τ' Αἰθὴρ σεμναί τε θεαὶ Νεφέλαι βροντησικέραυνοι,

ἄρθητε φάνητ' ὦ δέσποιναι τῷ φροντιστῇ μετέωροι.

μήπω μήπω γε πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ.

τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμον' ἔχοντα.

ἔλθετε δῆτ' ὦ πολυτίμητοι Νεφέλαι τῷδ' εἰς ἐπίδειξιν:

εἴτ' ἐπ' Ὀλύμπου κορυφαῖς ἱεραῖς χιονοβλήτοισι κάθησθε,

εἴτ' Ὠκεανοῦ πατρὸς ἐν κήποις ἱερὸν χορὸν ἵστατε Νύμφαις,

εἴτ' ἄρα Νείλου προχοαῖς ὑδάτων χρυσέαις ἀρύτεσθε πρόχοισιν,

ἢ Μαιῶτιν λίμνην ἔχετ' ἢ σκόπελον νιφόεντα Μίμαντος:

ὑπακούσατε δεξάμεναι θυσίαν καὶ τοῖς ἱεροῖσι χαρεῖσαι.

ἀέναοι Νεφέλαι

ἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν εὐάγητον,

πατρὸς ἀπ' Ὠκεανοῦ βαρυαχέοσ

ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς ἐπὶ

δενδροκόμους, ἵνα

τηλεφανεῖς σκοπιὰς ἀφορώμεθα,

καρπούς τ' ἀρδομέναν ἱερὰν χθόνα,

καὶ ποταμῶν ζαθέων κελαδήματα,

καὶ πόντον κελάδοντα βαρύβρομον:

285|ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖται

μαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς.

ἀλλ' ἀποσεισάμεναι νέφος ὄμβριον

ἀθανάτας ἰδέας ἐπιδώμεθα

τηλεσκόπῳ ὄμματι γαῖαν.

ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος.

ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου;

καὶ σέβομαί γ' ὦ πολυτίμητοι καὶ βούλομαι ἀνταποπαρδεῖν

πρὸς τὰς βροντάς: οὕτως αὐτὰς τετρεμαίνω καὶ πεφόβημαι:

κεἰ θέμις ἐστίν, νυνί γ' ἤδη, κεἰ μὴ θέμις ἐστί, χεσείω.

οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποιήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι,

ἀλλ' εὐφήμει: μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς.

παρθένοι ὀμβροφόροι

ἔλθωμεν λιπαρὰν χθόνα Παλλάδος, εὔανδρον γᾶν

Κέκροπος ὀψόμεναι πολυήρατον:

οὗ σέβας ἀρρήτων ἱερῶν, ἵνα

μυστοδόκος δόμοσ

ἐν τελεταῖς ἁγίαις ἀναδείκνυται,

οὐρανίοις τε θεοῖς δωρήματα,

ναοί θ' ὑψερεφεῖς καὶ ἀγάλματα,

καὶ πρόσοδοι μακάρων ἱερώταται,

εὐστέφανοί τε θεῶν θυσίαι θαλίαι τε,

παντοδαπαῖς ἐν ὥραις,

ἦρί τ' ἐπερχομένῳ Βρομία χάρις,

εὐκελάδων τε χορῶν ἐρεθίσματα,

καὶ μοῦσα βαρύβρομος αὐλῶν.

πρὸς τοῦ Διὸς ἀντιβολῶ σε φράσον, τίνες εἴσ' ὦ Σώκρατες αὗται

αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν;

ἥκιστ' ἀλλ' οὐράνιαι Νεφέλαι μεγάλαι θεαὶ ἀνδράσιν ἀργοῖς:

αἵπερ γνώμην καὶ διάλεξιν καὶ νοῦν ἡμῖν παρέχουσιν

καὶ τερατείαν καὶ περίλεξιν καὶ κροῦσιν καὶ κατάληψιν.

ταῦτ' ἄρ' ἀκούσασ' αὐτῶν τὸ φθέγμ' ἡ ψυχή μου πεπότηται,

καὶ λεπτολογεῖν ἤδη ζητεῖ καὶ περὶ καπνοῦ στενολεσχεῖν,

καὶ γνωμιδίῳ γνώμην νύξασ' ἑτέρῳ λόγῳ ἀντιλογῆσαι:

ὥστ' εἴ πως ἔστιν ἰδεῖν αὐτὰς ἤδη φανερῶς ἐπιθυμῶ.

βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθ': ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσασ

ἡσυχῇ αὐτάς.

φέρε ποῦ; δεῖξον.

χωροῦσ' αὗται πάνυ πολλαὶ

διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι.

τί τὸ χρῆμα;

ὡς οὐ καθορῶ.

παρὰ τὴν εἴσοδον.

ἤδη νυνὶ μόλις οὕτως.

νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς, εἰ μὴ λημᾷς κολοκύνταις.

νὴ Δί' ἔγωγ', ὦ πολυτίμητοι: πάντα γὰρ ἤδη κατέχουσιν.

ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδησθ' οὐδ' ἐνόμιζες;

μὰ Δί' ἀλλ' ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ καπνὸν εἶναι.

οὐ γὰρ μὰ Δί' οἶσθ' ὁτιὴ πλείστους αὗται βόσκουσι σοφιστάς,

Θουριομάντεις ἰατροτέχνας σφραγιδονυχαργοκομήτας,

κυκλίων τε χορῶν ᾀσματοκάμπτας ἄνδρας μετεωροφένακας,

οὐδὲν δρῶντας βόσκουσ' ἀργούς, ὅτι ταύτας μουσοποιοῦσιν.

ταῦτ' ἄρ' ἐποίουν ὑγρᾶν Νεφελᾶν στρεπταιγλᾶν δάιον ὁρμάν,

πλοκάμους θ' ἑκατογκεφάλα Τυφῶ πρημαινούσας τε θυέλλας,

εἶτ' ἀερίας διεράς, γαμψοὺς οἰωνοὺς ἀερονηχεῖς,

ὄμβρους θ' ὑδάτων δροσερᾶν Νεφελᾶν: εἶτ' ἀντ' αὐτῶν κατέπινον

κεστρᾶν τεμάχη μεγαλᾶν ἀγαθᾶν κρέα τ' ὀρνίθεια κιχηλᾶν.

διὰ μέντοι τάσδ' οὐχὶ δικαίως;

λέξον δή μοι, τί παθοῦσαι,

εἴπερ νεφέλαι γ' εἰσὶν ἀληθῶς, θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν;

οὐ γὰρ ἐκεῖναί γ' εἰσὶ τοιαῦται.

φέρε ποῖαι γάρ τινές εἰσιν;

οὐκ οἶδα σαφῶς: εἴξασιν γοῦν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν,

κοὐχὶ γυναιξὶν μὰ Δί' οὐδ' ὁτιοῦν: αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν.

ἤδη ποτ' ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν,

ἀπόκριναί νυν ἅττ' ἂν ἔρωμαι.

λέγε νυν ταχέως ὅ τι βούλει.

ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ;

νὴ Δί' ἔγωγ'. εἶτα τί τοῦτο;

γίγνονται πάνθ' ὅ τι βούλονται: κᾆτ' ἢν μὲν ἴδωσι κομήτην

ἄγριόν τινα τῶν λασίων τούτων, οἷόνπερ τὸν Ξενοφάντου,

σκώπτουσαι τὴν μανίαν αὐτοῦ κενταύροις ᾔκασαν αὑτάς.

τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα, τί δρῶσιν;

ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης ἐγένοντο.

ταῦτ' ἄρα ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς ἰδοῦσαι,

ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων, ἔλαφοι διὰ τοῦτ' ἐγένοντο.

καὶ νῦν γ' ὅτι Κλεισθένη εἶδον, ὁρᾷς, διὰ τοῦτ' ἐγένοντο γυναῖκες.